
یكى از عوامل مهم در روند انقلاب اسلامى ایران، امام (ره) بود كه به واسطه نفوذ كلام و نیز مقام روحانى و معنوىاش تأثیر فوق العادهاى بر عكس العملهاى مردم داشت.امام علاوه بر این كه یك مرجع تقلید بود كه به لحاظ شرعى و دینى مطاع اكثریت ملت ایران بود، یك مقتداى سیاسى و فرمانده انقلاب بود كه همه نیروهاى مبارز و انقلابى، حتى آنهایى كه به مقام مذهبى امام بىتوجه بودند، از ایشان تبعیت مىكردند.مجموعه این دو، از امام شخصیت بانفوذ و مقتدرى ساخته بود كه قادر بود در عرض چند دقیقهمیلیونها ایرانى را به خیابانها و تظاهرات بكشاند.
به همین دلیل شخصیت و نفوذ امام خمینى، و جایگاهش در ایران براى دولت هم به طور كامل شناخته شده بود و نفس وجود و حضور ایشان مهمترین خطر براى رژیم به حساب مىآمد.در سخنرانى عصر روز عاشورا (13 خرداد 1342)، این موقعیت به طور كامل برجسته شد و شاه تصمیم گرفت كه ایشان را بازداشت كند، اما پخش خبر دستگیرى امام موج عظیم 15 خرداد را به وجود آورد .شخصیت امام به قدرى مهم و كلیدى و براى مردم مورد احترام بود كه یك قیام ملى اسلامى به عظمت 15 خرداد، فقط به خاطرى دستگیرى امام انجام شد و رژیم شاه بعد از آن چند ماه حكومت نظامى در تهران اعلام كرد.
رژیم شاه وقتى مواجه با قیام عظیم 15 خرداد شد، بخوبى دریافت كه وزنه اساسى قیام، امام است و باید رضایت امام را جلب نموده، او را ساكت كند.این بود كه امام را آزاد كرده، وزیر كشور را به دیدار امام فرستاد و براى دلجویى از امام دست به برخى اقدامهاى مسخره زد،(1)به امید این كه امام با اصول انقلاب سفید موافقت كند، براى رژیم خیلى مهم بود كه امام با انقلاب سفید همراه شود و این امر فقط به خاطر نفوذ و موقعیت امام بود.
به هنگام تصویب لایحه كاپیتولاسیون نیز امام یك تنه در مقابل آن ایستاد و مردم را به مقاومت علیه آن دعوت كرد، تنها راهى كه در مقابل رژیم وجود داشت، این بود كه ایشان را تبعید كند.هدف شاه از تبعید امام، بىشك كاستن از نفوذ و شهرت و اعتبار امام و فراموش شدن ایشان از سوى مردم بود. (2) شاه فقط بدین طریق مىتوانست از مزاحمت امام راحت شود، محاكمه و اعدام ایشان براى رژیم به مصلحت نبود.اما باز هم محاسبه شاه درست از آب درنیامد و با وجود تبعید، امام همچنان به عنوان شخصیت طراز اول مطرح بود و هیچ كس نمىتوانست جاى ایشان را بگیرد.
همه تحقیقات و مطالعاتى كه پیرامون انقلاب اسلامى انجام شده است، بدوناستثنا به نقش برجسته امام اشاره و اذعان كردهاند، به طورى كه مىتوان ادعا نمود كه اگر ایشان در این دوره از تاریخ معاصر ایران وجود نداشتند، سرنوشت انقلاب اسلامى بسیار مبهم بود و بعید بود كه این تحول عظیم در ایران رخ بدهد.

دهه فجر ، سرآغاز طلوع اسلام، خاستگاه ارزشهای اسلامی، مقطع رهایی ملت ایران و بخشی از تاریخ ماست كه گذشته را از آینده جدا ساخته است. در دهه فجر اسلام تولدی دوباره یافت و این دهه در تاریخ ایران نقطه ای تعیین كننده و بی مانند بشمارمیرود. تا قبل از انقلاب اسلامی، در ایران نظام اسلامی وجودنداشت و رابطه پادشاهان با مردم رابطه ی «غالب و مغلوب» و« سلطان و رعیت » بود وپادشاهان احساس میكردند كه فاتحینی هستند كه بر مردم غلبه یافته اند و حضرت امام رضوان الله تعالی علیه این سلسله معیوب را قطع كردند و نقطه ی عطفی در تاریخ ایران بوجودآوردند و شمشیر اسلام مردم را علیه دشمنان اسلام، مردم و استعمارگران به كار گرفتند. دهه انقلاب از رشحات اسلام است و آئینه ای است كه خورشید اسلام در او درخشید و این دهه باید با عظمت هرچه تمامتر برگزارشود. این مراسم را با هیجانهای عاطفی صحیح باید با طراوت و تازه كرد. در مذهب ما، احساسات، گریه و شادی، حب و بغض و عشق و نفرت جایگاه والایی دارد. از این رو جشنهای دهه فجر می بایستی همچون مراسم و اعیاد مذهبی گرامی داشته شود و مردمی باشد. باید كلیه مساجد فعال شوند و مردم با حضور در مساجد خاطره ی فراموش نشدنی حضرت امام و پیروزی انقلاب اسلامی را جشن بگیرند. صداوسیما باید فیلمها و سریالهای تلویزیونی و برنامه هایی بمناسبت دهه فجر تهیه كند كه یادآور خاطره های خوش انقلاب باشد و حضور همه جانبه ی مردم و حل شدن آنان را در دوران انقلاب نشان دهد.
روزشمار انقلاب در سال 1357

8 فروردين : كشتار مردم يزد در مراسم چهلم شهداي تبريز.
29 مرداد : كشتار فجيع مردم با به آتش كشيدن سينما ركس آبادان توسط رژيم شاه.
5 شهريور : استعفای آموزگار از نخست وزیری.
6 شهريور : انتصاب شریف امامی به نخست وزیری.
17 شهريور : اعلام حكومت نظامي در تهران و چند شهر ديگر و قتل عام هزاران نفر از مردم در ميدان شهدا (ژاله سابق) در تهران.
23 شهريور : اعلام عزاي عمومي و اعتصاب سراسري به فرمان امام خمینی.
13 مهر : هجرت امام خمينی از عراق به پاريس.
19 مهر : اعتصاب روزنامهها و درخواست آزادي مطبوعات و رفع سانسور.
23 مهر : انتشار مجدد روزنامهها با قبول دولت مبني بر لغو سانسور.
13 آبان : كشتار دانشآموزان و مردم و همچنين تخريب، انفجار و آتش زدن تعدادي از اماكن و اموال عمومي و خصوصي توسط عوامل رژيم شاه و استعفاي شريف امامي و انتصاب ازهاري به نخست وزيري.
22 دی: تشکیل شورای انقلاب.
26 دي : فرار شاه و عدهاي از اطرافيان و خانوادهاش از ایران.
12 بهمن : ورود امام خمينی به ايران.
15 بهمن : انتخاب دولت موقت.
21 بهمن : شكسته شدن حكومت نظامي.
22 بهمن : پايان حاكميت رژيم ستمشاهي و پیروزی انقلاب.