تركش با معرفت

تركش با معرفت

تركشي كه زوزه‌كشان مي‌آمد و از بالاي سر رد مي‌شد و راه خودش را ادامه مي‌داد و به كسي آسيب نمي‌رساند. در چنين مواقعي مي‌گفتند: «عجب تركش با معرفتي، خبر مي‌دهد و مي‌رود و كاري به كار آدم ندارد.»

منبع :كتاب اصطلاحات جلد 2 صفحه ي 64

پارچه ي سبز

پارچه ي سبز

از مادر شهيد «مهرداد زماني» درخواست نمودم تا خاطره‌اي را برايم نقل نمايد، ايشان به روايت چند خاطره پرداخت».
«چندماهي از اعزام شهيدم نگذشته بود، شبي در خواب ديدم زني با لباس سبز وارد حياط منزلمان شد، در حالي كه دو جانباز به همراه داشت، بر روي يكي پارچه‌ي سبز، و بر ديگري پارچه‌ي قرمز كشيده شده بود».
آن زن گفت، اين جنازه كه پارچه‌ي سبز دارد شهيد شماست، از خواب پريدم، شوهرم را بيدار كردم و گفتم: اسفنديار! مهرداد شهيد شده است! شوهرم گفت: «مگر عقلت را از دست دادي اين وقت شب».
من چيزي نگفتم از آن‌جا كه چندين بار خواب‌هاي صادقه‌ي من تعبير شده بود، اطمينان داشتم كه اتفاقي افتاده است.
همسرم ديگر بيدار شده بود، بر اعصابم مسلط شدم و خوابم را برايش تعريف كردم. او فقط سكوت كرد. فرداي آن روز به بازار رفتم و تمام وسايل و لوازم پذيرايي، به تعداد وابستگان و فاميل كه به ديدن ما مي‌آمدند را خريدم. شوهر و فرزندانم هاج و واج مانده بودند و با ناباوري وسايل خريداري شده را تماشا مي‌كردند. سه روز بعد خبر شهادت مهرداد را براي ما آوردند.

منبع :كتاب كرامات شهدا جلد 1 صفحه ي 43 و 44
راوي : رضا سربازي

انتخابات

انتخابات

 وعده ما ۲۴ اسفند پای صندوقهای رای